บทที่ 28 ...ที่รัก ฉันขอโทษ..

ทำไมฤกษ์ดีต้องมาตรงกับวันเกิดของเธอด้วยนะ..

นึกแล้วก็รู้สึกอดสูในใจ ทำไมต้องมาทนอยู่ในสภาพนี้ ทั้งเจ็บปวด และเหงา ชีวินที่ขอเบอร์ไปแล้วก็ไม่เห็นโทรหากันพอให้ใจผ่อนคลายหายจากความคิดฟุ้งซ่านลงบ้าง   ถ้าไม่เพราะเป็นห่วงสุขภาพคุณชมนาด ป่านนี้เธอสะบัดตูดหนีเข้ากรุงไปแล้ว

ฟากฝั่งว่าที่เจ้าบ่าวนั้นยังคงนั่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ